Su İçerken Bile Özlüyor İnsan

Su İçerken Bile Özlüyor İnsan

Sevgili kız çocuğum,

Koca yüreklim,

Sana garip gelecek ama, inan ki gerçek.

Su içerken bile özlüyor insan.

 

Her yudumda, her nefeste, saçının her telinde,

Yanında, yamacındayken,

Hatta elim kolum üzerindeyken,

Senleyken bedenim ve sendeyken nefesim,

Yine de durmuyor hasretin, özlüyor insan.

 

Gün gibi, güneş gibi bekliyor insan doğuşunu,

Sabah gülüşünle, neşenle uyanıyor güne,

Gün seninle kapanıyorsa ne ala, huzur doluyor insan.

 

Seni öperken kokun siniyor içime,

Dudağımı yüzünden, gözünden çekerken daha…

Ne yapayım, dedim ya özlüyor insan.

 

Keşke daha çok zamanım olsa diyorum,

Daha az uyusam, daha çok yaşasam seni,

Büyüyorsun çünkü, kocaman oluyorsun gözlerimin önünde.

Bir de konuşuyorsun büyük insan gibi o küçücük boyunla,

‘Ben büyüdüm artık anne’ diyorsun,

Evet, büyüyorsun ve bebek kokunu da özlüyor insan..

 

Hayata dair bildiğim ne varsa ve ne yaşadıysam bu güne değin,

Hepsi kanatlandı, uçtu gitti aklımdan,

Yüreğimde ne kötülük, ne hainlik yok,

Eskisinden daha doğru, daha dürüst olmak istiyorum,

Her zamankinden daha sabırlı, daha güçlü, daha gerçek.

Gözlerinin parıltısıyla aydınlanmak istiyorum.

Işığınla büyümek ve ışığınla büyütmek içimdeki tüm çiçekleri.

 

Sevgili kız çocuğum,

Anlatacaklarımı anlatmaya kelimeler yeterli gelmiyor bazen,

Bazen içimi ısıtan hisler, bazen buz gibi donduruyor bedenimi.

Korkuyorum.

Senden sonra daha çok korkuyorum tüm kötülüklerden.

Senden sonra daha çok dua ediyorum, daha çok sığınıyorum.

Sana ve tüm çocuklara endişeleniyorum elimde olmadan.

 

Ben seni büyütecekken, sen beni büyütüyorsun besbelli,

İçimi, çiçeklerimi suluyorsun, yeşertiyorsun,

Bir yudum suyunla büyüyor tüm hislerim,

Tüm hissettiklerim yeniden sen oluyorsun,

Ve ben, su içerken bile özlüyorum seni.

 

15.04.2015, Annen

Hakkında Şebnem Kartal İşseven

hayatına Güneş doğmuş şanslı bir kadın

Yoruma kapalı.

Scroll To Top