sütlü köpüklü kafası

sütlü köpüklü kafası

Günlerden Pazartesi.
Yine vapurun alt kamarasındayım.
Yine hava karlı.
Yine İstanbul çirkin.
İstanbul mu?
İstanbul çirkin şehir.
Pis şehir.
Hele yağmurlu günlerinde.
Başka günler güzel mi, değil; güzel değil.
Başka günler de köprüsü balgamlıdır.
Yan sokakları çamurludur, molozludur.
Geceleri kusmukludur.
Evler güneşe sırtını çevirmiştir.
Sokaklar dardır.
Esnafı gaddardır.
İnsanlar her yerde böyle.
Yaldızlı karyolalarda çift yatanlar bile tek.
Yalnızlık dünyayı doldurmuş.
Sevmek, bir insanı sevmekle başlar herşey.
Burda her şey bir insanı sevmekle bitiyor.

Sait Faik Abasıyanık
Alemdağ’da Var Bir Yılan
1954

Hakkında Şebnem Kartal İşseven

hayatına Güneş doğmuş şanslı bir kadın

Yoruma kapalı.

Scroll To Top